,,Daj się namówic ..." Adam Mickiewicz

 

 

,,<< Daj się namówić czułym wymiarem,

    Porzuć wzdychanie i żale,

Do mnie tu, do mnie, tu będziem razem

    Po wodnym pląsać krysztale.

<< Czy zechcesz niby jaskółka chyba

    Oblicze tylko wód muskać:

Czy zdrów jak rybka, wesoł jak rybka,

    Cały dzień ze mną się pluskać.

  

<<A noc w łożu srebrnej topieli

     Pod namiotem zwierciadeł,

 

Na miękkiej wodnych lilijek bieli,

 

 Śród boskich usnąć widziadeł>>.

 

Wtem z zasłon błysnął piersi łabędzie,

     Strzelec w ziemię patrzy skromnie,

Dziewica w lekkim zbliża się pędzie

      I<<Do mnie - woła - pójdź do mnie >>.

 

 

I na wiatr lotne rzuciwszy stopy,

     Jak tęcza  śmiga  w krąg wielki,

To znowu siekąc wodne zatopy,

     Srebrnymi pryska kropelki.

 

 

Podbiega strzelec i staje w biegu,

     I chciałby skoczyć, i nie chce;

Wtem modra fala prysnąwszy z brzegu

     Z lekka mu w stopy załechce.

 

I tak go łechce, i tak go znęca,

    Tak się w nim serce rozpływa,

Jak gdy tajemnie ręka młodzieńca

     Ściśnie kochanka wstydliwa."

 

                                           

                                                                                            ADAM MICKIEWICZ