Podróże Fotograficzne Tu i Tam: lutego 2026

sobota, 21 lutego 2026

Ziemia Obiecana

Miał jeszcze jednego, syna umiłowanego;posłał go do nich na końcu, mówiąc: Uszanują syna mego.

Ewangelia Marka 12,6

Bóg pierwszej parze ludzi w ogrodzie Eden powiedział takie słowa: ,,Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść, ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść" (1 Mojż. 2,16-17).

Jednakże człowiek nie miał nic pilniejszego do zrobienia, jak właśnie przekroczenie tego jedynego przykazania.

Od tego momentu zaczyna się historia ludzkości bez Boga. Jednak Bóg, który jest Bogiem miłości, w kolejnych tysiącleciach próbował wciąż na nowo zdobyć serce człowieka.

Przypowieść Pana Jezusa, z której pochodzi dzisiejszy werset, w bardzo jasny sposób pokazuje, jak reagowali na to ludzie: pogardą, prześladowaniami i przemocą wobec posłańców Bożych.

Oprócz tych , którzy tak ewidentnie odrzucali łaskę Bożą, była rzesza ludzi biernie przyglądająca się temu.

Wtedy to Bóg objawił swoją miłość w najbardziej doniosły i największy sposób, posyłając swojego jedynego Syna, Jezusa Chrystusa na ziemię, aby umarł na krzyżu za grzechy tych którzy we wierze Go przyjmą.

Tam na Golgocie, Syn Boży poniósł sprawiedliwą Bożą karę, aby zbawić grzeszników.

To są ostatnie słowa Boga skierowane w łasce do ludzi. Temu, kto nie chce ich słuchać, Bóg nie ma nic więcej do powiedzenia. Wprawdzie On jeszcze raz przemówi, ale wtedy nie będzie to już powiązane z łaską, ale z sądem.

Ostatni sąd będzie nieunikniony: wieczność z dala od Boga.

Tam nikt już nigdy nie usłyszy Bożego głosu.

Memento Mori

Dobry Zasiew

Gdzieś tam...

GDZIEŚ TAM...

Gdzieś tam...

Gdzieś tam

Gdzieś tam, na krańcach Wielkiej Wody,

Gdzieś tam, gdzie giną ludzkie drogi,

Gdzieś tam, gdzie siedzi stary , dobry Bóg

Jest dom naszych wszystkich dusz.

Gdzieś tam, w syntezie wszelkich Światów,

Gdzieś tam , bez wiary, bez dogmatów,

Wśród naturalnych praw,

Do załatwienia mam parę spraw.

Po pierwsze, po drugie, po trzecie, po czwarte...

I co to życie było warte?

Gdzieś tam, gdzie nieśmiertelny żyje,

Gdzieś tam, gdzie źródło prawdy bije,

Gdzie zło i dobro traci sens,

W ostatni popłynę rejs.

Gdzieś tam, na drugą stronę cienia,

Gdzieś tam, gdzie duch materię zmienia,

Przejmę ostatnią z wacht,

Do kei przytulę jacht.

Gdzieś tam, na krańcach Wielkiej Wody,

Gdzieś tam, gdzie giną ludzkie drogi,

Gdzieś tam, gdzie siedzi stary, siwy Bóg,

Jest dom naszych wszystkich dusz...

Jerzy Porębski

Po pierwsze, po drugie, po trzecie, po czwarte...

I co to życie było warte ?

poniedziałek, 16 lutego 2026

,,Daj się namówic ..." Adam Mickiewicz

,,<< Daj się namówić czułym wymiarem,

Porzuć wzdychanie i żale,

Do mnie tu, do mnie, tu będziem razem

Po wodnym pląsać krysztale.

<< Czy zechcesz niby jaskółka chyba

Oblicze tylko wód muskać:

Czy zdrów jak rybka, wesoł jak rybka,

Cały dzień ze mną się pluskać.

<<A noc w łożu srebrnej topieli

Pod namiotem zwierciadeł,

Na miękkiej wodnych lilijek bieli,

Śród boskich usnąć widziadeł>>.

Wtem z zasłon błysnął piersi łabędzie,

Strzelec w ziemię patrzy skromnie,

Dziewica w lekkim zbliża się pędzie

I<<Do mnie - woła - pójdź do mnie >>.

I na wiatr lotne rzuciwszy stopy,

Jak tęcza śmiga w krąg wielki,

To znowu siekąc wodne zatopy,

Srebrnymi pryska kropelki.

Podbiega strzelec i staje w biegu,

I chciałby skoczyć, i nie chce;

Wtem modra fala prysnąwszy z brzegu

Z lekka mu w stopy załechce.

I tak go łechce, i tak go znęca,

Tak się w nim serce rozpływa,

Jak gdy tajemnie ręka młodzieńca

Ściśnie kochanka wstydliwa."

ADAM MICKIEWICZ

piątek, 13 lutego 2026

,, Wasza miłość ..."

I obróciłem się, aby zobaczyć, co to za głoś, który mówił do mnie; a gdy się obróciłem, ujrzałem siedem złotych świeczników.

Obj 1,12

Zatrzymałam się wówczas - nagle zauroczona pejzażem. Wciąż mam w pamięci tamten obraz. I miejsce, w którym się znalazłam. Unikatowy rezerwat przyrody i drzewo jak kandelabr. Złote liście, lśniąca złotem kora pnia i gałęzi, których ramiona wyciągnięte ku błękitnemu niebu wyglądały jak gigantyczna menora. Zmaterializowana tam i wtedy wizja Nieba. A zastana wówczas cisza i przeświadczenie, że w tym mateczniku tajemnic trwa najprawdziwsze życie, że tu odkrywa się jego najgłębszy sens- stało się mocnym doświadczeniem. Wizje apostoła Jana na wyspie Patmos okazały się czytelne jak nigdy dotąd. Ale to nie krajobraz, lecz ostatnia księga Biblii, Objawienie, jest ich najprawdziwszą skarbnicą.

Wasza miłość jest jak obłok poranny i jak rosa, która szybko znika.

Oz 6,4

Jezus powiedział: Trwajcie w miłości mojej. J 15,9

Gdy zdajemy sobie sprawę, Panie, jak cenni jesteśmy w Twoich oczach i jak kompleksowa jest Twoja opieka nad nami, nie możemy dalej zachowywać dystansu. Chcemy abyś Ty i Twój Duch naznaczył nas tak mocno, by całe nasze życie i zachowanie stało pod znakiem Twojej miłości.

Hans- Joachim Eckstein