Podróże Fotograficzne Tu i Tam: Potomkowie Przeszłości

MAZURY... W świadomości znacznej części Polaków słowo to budzi okruchy wakacyjnych wspomnień. Jakaś plaża, jezioro, którego nazwy nie zawsze się pamięta, szum i łopot żagli, no i las, a nawet duże przestrzenie lasów, jakich już mało w naszym kraju. Wśród tych skojarzeń niewątpliwie przeważać będzie pierwiastek wodny, gdyż myśląc o Mazurach widzimy przede wszystkim nie kończące się przestrzenie Wielkich Jezior - Śniardw, Niegocina, Mamr. W gruncie rzeczy wyobrażenia o tej krainie koncentrują się najczęściej wokół Giżycka i Mikołajek. A są przecież także Mazury mniej znane, a również piękne i warte bliższego poznania.

Poza tym mówiąc o Mazurach jakże często zapominamy o przeszłości tych ziem. Wszak to dawne Prusy - kraj nie istniejących już ludów Galindów, Estów, Sudawów.

W późniejszych wiekach państwo krzyżackie,

następnie Prusy Książęce i Królewskie,

wreszcie Prusy junkrów

i faszystowskich Niemiec,

a po drugiej wojnie światowej-

po prostu Mazury, wpisane w granice administracyjne województw północno- wschodniej Polski.

Jest to bardzo uproszczony zapis dziejów obszaru nazwanego eufemistycznie Krainą Tysiąca Jezior. Czy nie warto byłoby jednak powrócić do prastarej nazwy Prus? ,, U nas, w Prusach..."-czyż nie brzmi to swojsko i sympatycznie? Na ogół jednak Polacy dziwnie nie lubią tej nazwy. Warto jednak w tym miejscu powołać się na trafne ujęcie tego problemu przez pisarza rodem z Mazur- Erwina Kruka, według którego nazwa ta została po prostu znieprawiona przez kolonizatorów, jacy w ciągu wieków przewinęli się przez tę ziemię.

Mazurskie impresje

500 lat Reformacji

,, ...Reformacja była ruchem, który w XVI wieku odmienił oblicze Kościoła i Europy. Realizowany w jej wielu nurtach postulat odnowy Kościoła trwale ukształtował znaczną część chrześcijaństwa i stanowi dla niej punkt odniesienia po dziś dzień. Symbolicznie wszystko zaczęło się 31 października

1517 roku dzięki augustiańskiemu mnichowi Marcinowi Lutrowi, profesorowi młodego uniwersytetu w Wittenberdze. Jego wystąpienie dało początek Reformacji luterańskiej. ... "

Łukasz Barański * Jerzy Sojka Reformacja

Historia Marcina Lutra

2, lipca 1505 Marcin Luter był w drodze z Mansfeld do Erfurt. Gdy znajdował się na wyżynie, zastała go silna burza. Bardzo blisko niego uderzył piorun. Będąc śmiertelnie przerażonym, Luter ślubował, że zostanie mnichem. Kilka dni później, mając 21 lat, wstąpił do klasztoru Augustynów w Erfurt.

Luter miał tylko jeden cel przed oczami: osiągnąć zbawienie swojej duszy. Dlatego wszystkie zasady i zadania w klasztorze traktował bardzo poważnie. Młody mnich otrzymał łacińską Biblię, oprawioną w czerwoną skórę i zaczął ją gorliwie studiować. Jednak czytał ją przez ,,okulary" panującej wtedy scholastycznej teologii. To znaczy: Człowiek jest zdolny spełnić żądania Boże mniej lub więcej z własnej siły. I tak też Luter konsekwentnie starał się przez swoje święte życie zbliżyć do świętego, jakby dalekiego mu Boga.

Dzięki Biblii poznawał coraz lepiej sprawiedliwe żądania Boże wobec człowieka. Gdy patrzył potem na siebie, musiał za każdym razem z przerażeniem stwierdzić, że często czynił to, czego nie wolno: łamał przykazania Boże!

Mimo pokuty, umartwiania ciała i postu, Luter nie miał wewnętrznego pokoju. Im bardziej się starał, tym większe było zwątpienie i a oskarżenia i wyrzuty sumienia przybierały na sile. W Biblii czytał o sprawiedliwości Bożej, jednak pojęcie to przywodziło mu na myśl tylko jedno: Bożą karę. W sercu Lutra zakiełkowało w tym czasie nowe pytanie: Czy mogę znaleźć łaskawego Boga?

W jaki sposób Marcin Luter znalazł upragniony spokój swojego sumienia? Sam kiedyś wyznał: ,, Nie potrafiłem miłować sprawiedliwego Boga, który karze grzeszników. Wręcz przeciwnie, nienawidziłem Go. Nawet gdy jako mnich żyłem nienagannie, to jednak przed Bogiem czułem się jak grzesznik, a moje sumienie oskarżało mnie dotkliwie".

Nie tylko w Liście do Rzymian, lecz także w Psalmach, Luter przeczytał o zbawieniu przez Bożą sprawiedliwość(Psalm 31,2). Musiał zrozumieć, co znaczy wyrażenie: ,, Sprawiedliwość Boża" w Biblii.

Następnie napisał: ,,Bóg zlitował się nade mną. Dzień i noc rozmyślałem, aż w końcu zauważyłem kontekst słów: Bo usprawiedliwienie Boże w niej (Ewangelii) bywa objawione, z wiary w wiarę, jak napisano: A sprawiedliwy z wiary żyć będzie (Rzymian 1,17). Wtedy zacząłem rozumieć sprawiedliwość Bożą jako taką, przez którą sprawiedliwy dzięki darowi Bożemu żyje, mianowicie przez wiarę. Zacząłem pojmować, że taki jest sens: Przez ewangelię objawiona jest Boża sprawiedliwość, dzięki której miłosierny Bóg usprawiedliwia nas przez wiarę, jak jest napisane: A sprawiedliwy z wiary żyć będzie. Wtedy poczułem się jak całkowicie narodzony".

Dobry Zasiew

,, Dnia 16 kwietnia 1521 r. przybył Luter do Wormacji, a już dzień później odbyło się jego pierwsze przesłuchanie. Przed obliczem cesarz, elektorów i wszystkich stanów został najpierw zapytany, czy przyznaję się do swych tez, które zostały uznane za heretyckie, i czy jest gotów je odwołać. Podobnie jak prawie trzy lata wcześniej w Augsburgu, przed Kardynałem - Kajetanem, Luter poprosił o dzień do namysłu. Drugiego dnia przyznał, że gotów jest jako pierwszy spalić swoje pisma, jeżeli zostanie przekonany o swoim błędzie na podstawie świadectwa Pisma Świętego i za pomocą jasnej argumentacji. Autorytet papieża i soborów nie był dla niego wystarczająco wiarygodny. Na żądanie, by odpowiedział wprost, czy odwołuje swoje tezy, Luter odpowiedział: ,,Dopóki nie zostanę przekonany przez świadectwo Pisma św. albo przez rozsądne racje - bo trudno mi wierzyć papieżowi czy soborom, przecież ustalono, że wielokrotnie mylili się i sami sobie zaprzeczali - trwam przekonany przez Pismo św., na którym się opieram, Słowo Boże pochwyciło moje sumienie. A więc nie mogę i nie chcę odwoływać, bo działanie wbrew sumieniu nie jest ani pewne, ani zbawienne(...) Boże pomóż mi. Amen"

,, Reformacja" - Łukasz Barański * Jerzy Sojka